Cześć! Tu Marcin Wojciechowski.

Najbardziej interesuje mnie psychologia,
z którą da się coś zrobić poza gabinetem.

Kiedy emocje są silne, łatwo stracić z pola widzenia część obrazu. Pierwsza myśl może wtedy szybko zacząć brzmieć jak fakt, choć nie zawsze nim jest.

W pracy najbardziej interesuje mnie właśnie ten moment: kiedy możemy zatrzymać się, sprawdzić, co właściwie wiemy i zrobić więcej miejsca na zasoby, które już mamy.


Moja historia

Równo pod sufitem nie zaczęło
się od pomysłu na firmę.

Zaczęło się od pracy z ludźmi.

W gabinecie terapeutycznym, szkole, podczas doświadczeń klinicznych i setek godzin psychoedukacji ciągle wracałem do podobnych sytuacji. Ktoś świetnie radzi sobie zawodowo, ma doświadczenie, wiedzę i naprawdę dużo zasobów, a jedna trudna sytuacja potrafi uruchomić lawinę myśli, która zasłania całą resztę.

„Na pewno coś zawaliłem.”
„Powinienem poradzić sobie lepiej.”
„Skoro tak zareagowała, na pewno jest na mnie zła.”

To nie są myśli zarezerwowane dla osób w kryzysie albo w terapii. Pojawiają się w pracy, szkole, domu i zwykłych relacjach.

I właśnie dlatego powstało Równo pod sufitem. Chcę tworzyć psychoedukację, która nie daje gotowych odpowiedzi, tylko pomaga lepiej zauważać własne reakcje i korzystać z zasobów, które już mamy.

Kilka rzeczy jest dla mnie ważnych w pracy z ludźmi:

Bez tekstów o pozytywnym myśleniu

Jeśli coś jest trudne, nie będę przekonywał nikogo, że tak naprawdę jest świetnie. Nieprzyjemne emocje są częścią życia i nie zawsze trzeba je od razu zmieniać.

 Najpierw człowiek, później teoria

Korzystam z psychologii i CBT, ale nie chcę robić z warsztatu wykładu z podręcznika. Zależy mi na tym, żeby wiedzę dało się odnieść do sytuacji, które naprawdę zdarzają się w pracy i codziennym życiu.

Bez naprawiania ludzi

Nie zakładam, że uczestnikom czegoś brakuje. Bardziej interesuje mnie pokazanie im zasobów, które już mają, i tego, co czasem utrudnia dostęp do nich.


Wykształcenie

Na czym opieram
swoją pracę?

Równo pod sufitem nie powstało z jednego kursu ani jednej książki. Moje podejście łączy wykształcenie psychologiczne, szkolenie psychoterapeutyczne, doświadczenie kliniczne i codzienną pracę z ludźmi w bardzo różnych środowiskach.

Wykształcenie psychologiczne

Jestem psychologiem i psychoedukatorem. Ukończyłem psychologię na Uniwersytecie Opolskim oraz studia podyplomowe z psychologii transportu z psychodiagnostyką na SWPS. Wykształcenie psychologiczne jest podstawą mojej pracy klinicznej, warsztatowej i psychoedukacyjnej. Wykształcenie psychologiczne jest podstawą mojej pracy klinicznej, warsztatowej i psychoedukacyjnej.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Jestem w trakcie czteroletniego szkolenia w psychoterapii poznawczo-behawioralnej w Szkole Psychoterapii Crescentia, rekomendowanej przez Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej (PTTPB), którego jestem członkiem. CBT mocno wpływa na to, jak patrzę na związek pomiędzy myślami, emocjami i zachowaniem.

Praktyka i doświadczenie kliniczne

Odbyłem staż kliniczny na Dziennym Oddziale Psychiatrycznym dla dorosłych Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. św. Jadwigi w Opolu. Pracuję terapeutycznie z dorosłymi, jestem psychologiem szkolnym i prowadzę warsztaty oraz zajęcia psychoedukacyjne w różnych środowiskach. Figuruję w publicznej bazie przeszkolonych specjalistów Akademii Różnorodności w kontekście diagnozy ADHD i spektrum autyzmu. Odbyłem pełny kurs Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR); trening uważności i redukcji stresu.

Aplikacja Banto na iPhone 9:41


PSYCHOLOGIA I TECHNOLOGIA

Psychologia i technologia

Psychologia nie kończy się dla mnie na gabinecie ani sali warsztatowej. Interesuje mnie też to, jak sam projekt technologii wpływa na zachowanie, napięcie i relacje użytkowników.

W Banto, jako Chief Child Wellbeing Officer, zajmuję się psychologicznym bezpieczeństwem dzieci korzystających z produktu. Przyglądam się między innymi temu, które funkcje zwiększają presję bycia online, szybkiej odpowiedzi czy porównywania się — i co można zaprojektować inaczej, żeby tej presji było mniej.

Interesuje mnie również AI w psychoedukacji. Nie jako zamiennik relacji czy specjalisty, ale jako rozwiązanie, które ma sens wtedy, kiedy ma jasno określony cel i granice.

Myślisz o warsztacie albo webinarze?

Porozmawiajmy przez 15 minut o tym, czego potrzebujecie i sprawdźmy, co możemy razem zrobić.


FAQ

Najczęściej zadawane pytania

Dla kogo są warsztaty i webinary? Czy pracujesz tylko z firmami?

Nie tylko. Pracuję z firmami i organizacjami, ale też ze szkołami i uczelniami. Temat automatycznych myśli i zniekształceń poznawczych nie jest zarezerwowany dla jednego środowiska. Zmieniają się głównie przykłady i sytuacje, na których pracujemy.

Czy (Nie)bezpieczne myśli to szkolenie z pozytywnego myślenia?

Nie. Jeśli coś poszło źle, nadal poszło źle. Nie będziemy przekonywać się, że „wszystko będzie dobrze”. Przyglądamy się temu, co jest faktem, co sami dopowiadamy i gdzie nadal mamy wpływ na to, co zrobimy dalej.

Czy warsztat jest terapią?

Nie. To psychoedukacja, a nie psychoterapia. Nie diagnozuję uczestników i nie pracujemy nad ich prywatnymi trudnościami tak, jak robi się to w gabinecie. Korzystam z wiedzy i doświadczenia terapeutycznego, ale warsztat pozostaje warsztatem.

Czy program można dopasować do konkretnej organizacji?

Tak. Rdzeń spotkania zostaje taki sam, ale mogę dopasować przykłady, ćwiczenia i sytuacje do środowiska, w którym pracują uczestnicy. Dlatego przed spotkaniem rozmawiamy o tym, kto będzie brał udział i z czym ci ludzie spotykają się na co dzień.

Czy prowadzisz spotkania stacjonarnie i online?

Warsztaty prowadzę przede wszystkim stacjonarnie. Działam we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku, ale mogę też dojechać w inne miejsca w Polsce. Webinary prowadzę online, więc mogą w nich brać udział osoby z całego kraju.

Jak wygląda pierwszy krok i ile kosztuje rozmowa?

Zaczynamy od krótkiej, 15-minutowej rozmowy online. Wybierasz termin w kalendarzu i wcześniej zostawiasz mi kilka informacji o tym, czego potrzebujecie. Podczas rozmowy ustalamy, czy warsztat lub webinar będzie miał u Was sens i jak możemy go ułożyć. Ta rozmowa jest bezpłatna.